Өнөөдөр УИХ-ын эрхэм гишүүн Д.Энхбат гуайн бичсэн пост - ыг уншаад их хүчтэй сэтгэгдэл төрөв. Түүний хэлснээр бидний ихэнх маань үнэхээр боолын сэтгэхүйгээр амьдарч байна. Ингээд зарим ажиглаласан зүйлүүдээ нэмж хэлье.
Өөрөө өөрсдийнхөө хувь заяаны эзэн байх чадваргүй, чадахыг ч хүсэхгүй хүмүүс олон юм. Хэн нэгэн захирлын хэлсэн үгийг хууль гэж боддог, эсэргүүцэж байгаа хэсэг нь гэсэн чинь ердөө л нэг муу атаархал, эсвэл нэг муу амин хувиа бодсон, үгүй бол хүнд сүрхий харагдах зорилго агуулсан байх ажээ.
Асуудалд ажил хэрэгч үүднээс биш “даргад сайн харагдах замаар амьдарлаа баталгаажуулах”, эсвэл “энэ муу ийм юм бодож олоод байхдаа яадаг юу юм үхсэн баас гэх санаачлагчид атаархах”, нөгөөгөөр бол “өөр хэн нэгэн түүнд дургүй хүний нөлөөнд амиа хаацайлагчийн” гэсэн үүднээс л хандах юм.
Бас хэний ч хийсэн юмыг таалдаггүй, өөрөө ч огт хийдэггүй, оролцдоггүй, санаанд нь таарах юм гэж үгүй тэгсэн мөртлөө өөрийн хамгийн наад захын асуудлаа шийдэж чаддаггүй нэг хэсэг! Ажил олж хийх юмсан, аав ээжийнхээ ачыг хариулах юмсан гээл нээх сүрхий амьтан яваад л байна, яваад л байна тэгээд ажилд авах гэхээр өөрийгөө ч хүнд зөв ойлгуулж чадахгүй, яг юу чаддаг нь мэдэгдэхгүй (надад ч гэсэн сүрхий чадах зүйл байхгүй л дээ. гэхдээ би чадахгүй гэхдээ суралцаад хийнэ, хичээнэ гэдгээ хэлдэг юмшүү!). Ярилцлагаас гараад нэг найз дээрээ очоод энэ талаараа “сая нэг сэхцэн гар дээр ярилцлаганд орлоо. Ажлын байр нь гэж аймар бүгчим, юу ч хийхчээн болдог ухаантай газар юм бүү мэд” гэхчилэн ярьдаг нөхдүүд!
Харин өөрийн гэсэн тодорхой зорилготой. Хүнд өөрийн юу хүсч байгаагаа ойлгуулж чаддаг. Тухайн хүнтэй харилцахдаа харилцааны ямар түвшинд байгаагаа мэдэрдэг, хүндэтгэн үздэг. Ажилч, хичээнгүй, бүхнийг гэгээлгээр хардаг өөдрөг сэтгэлтэн. Ямар ч асуудлын дэргэд түүнийг харааж зүхэхийн оронд өөрийн гэсэн хувилбартай сууж байдаг хүмүүс олон болоосой.

